Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για την Τεχνική / Τεχνολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Για την Τεχνική / Τεχνολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

Μεθοδολογικά προβλήματα στον κλάδο της Τεχνητής Νοημοσύνης


Γιάννης Ψαραύτης

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (Τ.Ν) ως επιστημονικός κλάδος μετράει λίγες μόνο δεκαετίες ιστορίας (με αφετηρία τη δεκαετία του 1940). Η αρχική επιδίωξη της Τ.Ν ήταν να δημιουργηθούν μηχανές με ικανότητα νόησης. Μελλοντικός στόχος σε αυτή την εξέλιξη είναι η δημιουργία μηχανής που να ξεπερνάει την ανθρώπινη νοημοσύνη. 
 
Alan Turing
Στις δεκαετίες που υπάρχει η Τ.Ν συνέβησαν σημαντικές εξελίξεις και καινοτομίες, η υπερεκτίμησή τους όμως από ένα μάλλον αφελές κοινό που πλαισιώνει τον κλάδο αυτό, καλλιέργησε ανέφικτες προσδοκίες.

Τα τελευταία χρόνια, ο τομέας της Τεχνητής Νοημοσύνης εξαναγκάστηκε (σιωπηλά) σε αναδίπλωση, ενώ επανατοποθετήθηκε ως προς τον βασικό προγραμματικό του στόχο. Η εξήγηση γι αυτήν τη στροφή δεν πρέπει να αναζητηθεί μόνο στο γεγονός ότι ο αρχικός στόχος της Τ.Ν είναι ανέφικτος μέσα στα όρια και στο πλαίσιο της υπάρχουσας τεχνολογίας (κάτι που εξάλλου θα μπορούσε να έχει διαγνωστεί πολύ πιο πριν), ούτε στην κριτική που της ασκήθηκε ήδη από την εποχή του Alan Turing. Η κύρια αιτία για την οποία σταμάτησε να τροφοδοτεί το κοινωνικό φαντασιακό με ουτοπικές υποσχέσεις, είναι η αλλαγή της κυρίαρχης αντίληψης για τον ρόλο της. Η νέα αντίληψη θέλει απτά και συγκεκριμένα αποτελέσματα εδώ και τώρα (κριτήριο που, όπως είναι επόμενο, αλλάζει και τον προσανατολισμό της χρηματοδότησης των ερευνών).  

Θεωρώ ότι το επιστημολογικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κλάδος της Τ.Ν, προέρχεται από το γεγονός ότι στηρίχτηκε σε διατυπώσεις που υποκρύπτουν ορολογική βία και εννοιολογικές καταχρήσεις. Ας το ελέγξουμε αυτό μέσα από απόψεις των ίδιων των πρωταγωνιστών της. «Ακόμα και μηχανές απλές όσο οι θερμοστάτες μπορούμε να πούμε ότι έχουν πεποιθήσεις… Ο θερμοστάτης μου έχει τρία πιστεύω –είναι πολύ ζεστά, κάνει πολύ κρύο εδώ μέσα και είναι εντάξει εδώ μέσα». Την άποψη αυτή διατύπωσε ο John McCarthy (που έχει και την πατρότητα του όρου Τεχνητή Νοημοσύνη). Με την επέκταση της χρήσης της λέξης «πεποίθηση» και στους υπολογιστές, υποκρύπτεται αλλαγή του νοήματός της. Στη νέα χρήση «…σημαίνει  μόνο ότι κάποιος πράττει, δεν προϋποθέτει πια ότι υπάρχει εσώτερη σκέψη που είναι θεμέλιο της πεποίθησης». 

John McCarthy
Ο Marvin Minsky αποδίδει ικανότητα ελεύθερης βούλησης στους υπολογιστές του μέλλοντος: «Αν είμαστε τυχεροί, οι υπολογιστές θα μας κρατήσουν σαν κατοικίδια». (Τα παραδείγματα και ο σχολιασμός προέρχονται από το βιβλίο «Τεχνοπώλιο» του Νιλ Πόστμαν). Ο Alan Turing: «Το ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει η Τ.Ν: Είναι δυνατόν μια μηχανή να εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να παρουσιάσει ανθρώπινη σκέψη; Κι αν ναι, πώς μπορούμε να ελέγξουμε αυτόν τον ισχυρισμό, πώς μπορούμε δηλαδή να διαπιστώσουμε τη νοημοσύνη της;» Είναι θεμιτή όμως η γενίκευση που επιχείρησε ο Turing, να χρησιμοποιήσει μια λέξη ιδιάζουσα για τον άνθρωπο, που προϋποθέτει ικανότητα σκέψης και στις μηχανές; Εννοιολογικές μετατοπίσεις και υπερβάσεις που γύρισαν μπούμερανγκ, αυτοπαγιδεύοντας τον τομέα, οδηγώντας τον τελικά σε αδιέξοδες επιδιώξεις.

Το Τεστ Turing 
Αλλά ας μπούμε στον κόπο αυτής της συζήτησης, εξετάζοντας την απάντηση που έδωσε ο Turing στο παραπάνω ερώτημα. Πρότεινε ένα τεστ που βασίζεται στο παιχνίδι που λέγεται «το παιχνίδι της μίμησης». Παίζεται με τρεις παίχτες, που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Οι δύο έχουν τον ρόλο του «μάρτυρα» και είναι αντίθετου φύλου. Ο τρίτος, έχει τον ρόλο του «ανακριτή». Η προσπάθειά του είναι να αναγνωρίσει το φύλο του κάθε μάρτυρα με μοναδική βοήθεια τις απαντήσεις που δίνουν στις ερωτήσεις του. Ο ένας παίκτης, προσπαθεί να ξεγελάσει τον ανακριτή ως προς το φύλο του, ενώ ο άλλος βοηθά τον ανακριτή να μαντέψει σωστά. Για να μην επηρεάζεται ο ανακριτής από την εμφάνιση ή τις  φωνές των παικτών, η επικοινωνία γίνεται μέσω τηλετύπων.

πηγή: Wikipedia

Ο Turing τροποποίησε το παιχνίδι αντικαθιστώντας τον ένα παίκτη με υπολογιστή. Στη νέα εκδοχή του παιχνιδιού ο ανακριτής έπρεπε να διακρίνει τον άνθρωπο από τη μηχανή. Αν ο ανακριτής μπέρδευε τη μηχανή με τον άνθρωπο τότε η μηχανή θα έχει περάσει το τεστ. Το συμπέρασμα προκύπτει από τον διάλογο κατά τη διάρκεια του τεστ και την πειστικότητα των απαντήσεων της μηχανής. Αν δηλαδή θα είναι απαντήσεις που θα έδινε ένας μέσος άνθρωπος στη θέση της μηχανής. Το ότι ο υπολογιστής (όπως ελπίζουμε στο μέλλον) θα περνάει το τεστ θα είναι επαρκής απόδειξη ότι διαθέτει ικανότητα ανθρώπινης σκέψης; 

 Το κινέζικο δωμάτιο
Στο τεστ του Turing ασκήθηκε έντονη και (σε πολλές περιπτώσεις) ουσιαστική κριτική. Η κριτική του Searle, με τον τρόπο που διατυπώθηκε έμεινε γνωστή σαν «το Κινέζικο Δωμάτιο». Ένα δωμάτιο κλειστό από παντού με μια θυρίδα στην πόρτα. Μέσα στο δωμάτιο βρίσκεται ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει  την κινεζική γλώσσα, αλλά διαθέτει ένα πλήρες κινεζικό λεξικό, χαρτιά και στυλό. Κάθε φορά που του δίνεται ένα χαρτί με προτάσεις στα κινεζικά μέσω της θυρίδας, συμβουλεύεται το λεξικό κι δίνει την κατάλληλη απάντηση. Ο συνομιλητής του έξω από το δωμάτιο, λαμβάνοντας τα χαρτιά με τις σωστές απαντήσεις στην κινεζική γλώσσα, σχηματίζει λανθασμένα την εντύπωση, ότι ο άνθρωπος μέσα στο δωμάτιο γνωρίζει τη γλώσσα. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στο τεστ Turing. Η μηχανή διαθέτοντας την ικανότητα συντακτικού χειρισμού συμβόλων, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι σκέφτεται. Το ότι η μηχανή δίνει τις σωστές απαντήσεις όμως "δεν σημαίνει ότι καταλαβαίνει και το εννοιολογικό πλαίσιο αυτών που γράφει, επομένως δεν είναι ευφυής", ισχυρίζεται ο Searle.


πηγή: Wikipedia

Οι οπαδοί της Τεχνητής Νοημοσύνης απάντησαν στην ένσταση του Searle,  υποστηρίζοντας ότι έκανε λάθος που οφείλεται στο ότι εξέταζε μεμονωμένα ένα μόνο στοιχείο του συστήματος. Αυτό που έχει σημασία είναι πως στο σύστημα το δωμάτιο παρουσιάζει σωστές, νοηματικά και συντακτικά, απαντήσεις.

Μια διαφορετική κριτική θεώρηση υποστήριξε την άποψη ότι απαιτούνται περισσότερα κριτήρια από έναν απλό «διάλογο» μέσω μιας τηλετυπικής μηχανής. Θεωρήθηκε ακόμη ότι το τεστ Turing αφήνει απέξω νοήμονα όντα χωρίς γλώσσα (π.χ παιδιά που δεν έχουν αρχίσει ακόμη να μιλούν, ανθρώπους με τοπική αφασία, νοήμονες εξωγήινους που δεν επικοινωνούν με την ανθρώπινη γλώσσα, κ.α). Οι παραπάνω -βάσιμες κριτικές- αίρονται αν περιορίσουμε τη χρηστική αξία του τεστ. Εξάλλου, ο ίδιος ο Turing δεν θεωρούσε το τεστ αναγκαία και ικανή συνθήκη για την τεκμηρίωση νοήμονος συμπεριφοράς. 

Kasparov vs Deep Blue
 Το 1997 η ήττα του Kasparov από τον υπολογιστή Deep Blue της ΙΒΜ τροφοδότησε τη σχετική μυθολογία για την νίκη της μηχανής απέναντι στον άνθρωπο (“Man vs Machine”, “The brain’s last stand” διαβάζουμε στο εξώφυλλο του περιοδικού Newsweek).


 Μέσα στην εορταστική ατμόσφαιρα για την πρώτη νίκη της μηχανής απέναντι στην ανθρώπινη διάνοια, δεν προσέχθηκε αυτό που πραγματικά συνέβη. Γιατί το γεγονός μπορεί να διαβαστεί και διαφορετικά: Χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση και υποστήριξη, την επανατροφοδότηση και επαναπρογραμματισμό του υπολογιστή από ομάδα υποστήριξης κάθε φορά που ο Kasparov τροποποιούσε τη στρατηγική του, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η τεράστια υπολογιστική ισχύς του Deep Blue θα έφερνε το ίδιο αποτέλεσμα.

Kasparov vs Deep Blue
Αυτή η εμβληματική στιγμή, σηματοδοτεί ακριβώς το αντίθετο από αυτό που προώθησε η δημοσιογραφία της εποχής, σήμανε την παρακμή της μέχρι τότε κυρίαρχης άποψης για την Τ.Ν. Η εμπειρία με τον Deep Blue ώθησε τον Kasparov να αντιληφθεί την τεράστια δύναμη που θα προερχόταν από τη συνεργασία ανθρώπου – υπολογιστή στο σκάκι (άποψη που αργότερα ανέπτυξε πιο συγκεκριμένα, στην ιδέα που ονόμασε Advanced Chess). Θεωρώ ότι αυτή ήταν η αποφασιστική στιγμή που ο τομέας της Τ.Ν άλλαξε –χωρίς θόρυβο και τυμπανοκρουσίες- την καταστατική του θέση. Αντί να επιδιώκεται η στιγμή που η ανθρώπινη νοημοσύνη θα υποκατασταθεί από κάποιο μηχανικό ισοδύναμο, που δεν είναι παρά ένας ορίζοντας που όσο τον πλησιάζεις απομακρύνεται, πρέπει -ισχυρίζεται η νέα αντίληψη- να προωθηθούν τρόποι συνύπαρξης (υβριδισμού) ανθρώπου - μηχανής. Η Cyborg ιδεολογία.

Captcha: Μια εφαρμογή του τεστ Turing


Το 2000 εμφανίστηκαν τα πρώτα captcha σε ιστοσελίδες. Τα captcha (Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart) είναι παραλλαγές του τεστ Turing και δίνουν τη δυνατότητα να διακρίνουμε αν ένας χρήστης είναι άνθρωπος ή λογισμικό. Αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση του spamming (των ανεπιθύμητων ηλεκτρονικών μηνυμάτων, που δημιουργούνται αυτόματα με τη χρήση κατάλληλου λογισμικού και κατακλύζουν μαζικά λογαριασμούς email ή ως σχόλια σε blog). (*) Τα captcha εμφανίζονται ως παραμορφωμένες εικόνες που παρουσιάζουν συνδυασμούς γραμμάτων και αριθμών σε διάφορα μεγέθη, χρώματα κλπ. Για να επιτραπεί η δημιουργία νέου λογαριασμού email ή ο σχολιασμός άρθρου σε blog, πρέπει ο χρήστης να αναγνωρίσει το περιεχόμενο της εικόνας και να συμπληρώσει σωστά μια φόρμα. Η διαδικασία είναι εύκολη για όλους τους ανθρώπους, όχι όμως και για τις δυνατότητες των προγραμμάτων μέχρι στιγμής.


Να καταλήξουμε. Η απόκτηση νοημοσύνης από μηχανές ισοδύναμης με την ανθρώπινη -και αν υποθέσουμε ότι έχει κάποιο νόημα να το λέμε- με τη δεδομένη τεχνολογία είναι ανέφικτη. Αλλά έστω ότι υπάρχει μια μηχανική οντότητα που μπορεί να υποκαταστήσει  πλήρως τον άνθρωπο σε μια πολύπλοκη δραστηριότητα, η διαφορά τους είναι ότι η πράξη του ανθρώπου τροφοδοτείται από τη νόηση ενώ στην περίπτωση της μηχανικής οντότητας από το πρόγραμμά της που -βεβαίως- είναι ανθρώπινη επινόηση. Αλλά να πάρουμε και την περίπτωση μηχανικής οντότητας που αναπαράγεται μόνη της ή που αναδημιουργεί τον προγραμματισμό της, και πάλι δεν πρέπει να μιλάμε για νοημοσύνη της μηχανής ισοδύναμη με την ανθρώπινη. Πάντα η ανθρώπινη νοημοσύνη θα είναι μια αφθονία άλλης τάξης (για να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά μια διατύπωση του Roland Barthes).

Πρόκειται για κυνήγι φαντασμάτων, ενώ ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από την υποκατάσταση του ανθρώπου από τις μηχανές (π.χ το αυτοκίνητο που καταλαμβάνει σταδιακά και ολοκληρωτικά το ζωτικό χώρο του ανθρώπου), την εκχώρηση του ελέγχου και των αποφάσεων σε αφηρημένα συστήματα (π.χ το χρηματιστήριο που εμποδίζει τον ορθολογικό έλεγχο και τη ρύθμιση της οικονομίας), κ.ο.κ.

Ο κίνδυνος δεν είναι η απόκτηση -κάποτε στο μέλλον- ανθρώπινης νοημοσύνης από τις μηχανές αλλά ο μαρασμός της νοημοσύνης στον ίδιο τον άνθρωπο. Η συρρίκνωσή της σε ό,τι μπορεί να τροφοδοτήσει λειτουργίες που μπορούν να υποκατασταθούν από μηχανές. Η επόμενη τεχνολογική επανάσταση της γενετικής μηχανικής, επαναφέροντας την ευγονική στο προσκήνιο (στήνοντας το σκηνικό του επόμενου εφιάλτη για την ανθρωπότητα), θα κινηθεί δυστυχώς, δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, προς αυτή την κατεύθυνση.   




(*) Spamming. Η αποστολή spam απαιτεί ένα λογαριασμό email και ένα πρόγραμμα που στέλνει καθημερινά χιλιάδες μηνύματα. Μέσω των  δωρεάν υπηρεσιών email, και με την χρήση του κατάλληλου λογισμικού δημιουργούνται χιλιάδες δωρεάν λογαριασμοί και αποστέλλονται αυτόματα χιλιάδες μηνύματα.






Τετάρτη 8 Μαΐου 2013

Leroi-Gouhran André


Απόσπασμα από το βιβλίο ΒΑΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ
ΖΑΝ ΚΑΖΝΕΒ – ΝΤΑΒΙΝΤ ΒΙΝΤΟΡΩΒ, εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, 1988 σελ. 300-301

André Leroi-Gourhan (1911 – 1986)

 Γάλλος εθνολόγος και ιστορικός, ειδικός στην Προϊστορία. Γεννήθηκε το 1911. Ήταν καθηγητής στο College de France. Συγκρίνοντας τα διάφορα τεχνικά μέσα και τις τεχνικές διαδικασίες, συναθροίζοντας το υλικό του σε μιαν τυπολογία, διερευνώντας τη γέννηση, τις σφαίρες εξαπλώσεως και τις διακλαδώσεις της τεχνικής, ο Λερουά-Γκουράν πραγματικά ίδρυσε στη Γαλλία την Τεχνολογία με την έννοια φυσικά της κοινωνικής επιστήμης. (*)
Όμως ο άνθρωπος δεν κατασκευάζει μόνο εργαλεία. Κατασκευάζει επίσης σύμβολα, φαινόμενο που παρουσιάζει την ίδια πνευματική διαδικασία με τη διαδικασία της κατασκευής των μέσων παραγωγής. Πρόκειται, ιδιαίτερα για εκείνα τα έργα τέχνης που μας άφησε η Προϊστορία και που ο  Λερουά-Γκουράν τα επιλέγει σαν αντικείμενο της μελέτης του. Αντιπαλεύει την εδραιωμένη παράδοση στον τομέα αυτόν και τονίζει ότι στην περίπτωση της τεχνικής αυτής έχουμε να κάνουμε «με μια φυσιολογική τέχνη, που παρουσιάζει τις αδεξιότητες του αρχάριου, αλλά που έχει επίσης και την ωριμότητά της, τη δεξιοτεχνία της, ακόμα και κάποιον ακαδημαϊσμό, που πολλές φορές θα ήταν αποκρουστικός, αν δεν ήταν τόσο σεβαστός». Κάνοντας θεματική και στατιστική ανάλυση των σχημάτων που εμφανίζονται στα προϊστορικά έργα, ο Λερουά-Γκουράν επισημαίνει τις επαναλήψεις και τους συσχετισμούς. Αποκαλύπτει την εσωτερική συνοχή του συνόλου και τη συνέπεια που παρουσιάζει αυτό. Έτσι, παρατηρεί ότι στην τέχνη των επιφανειών των τοίχων (τοιχογραφίες) υπάρχει κάποια σχέση αναλογιών μέσα στη συχνότητα μιας παράστασης και στη θέση της μέσα στο χώρο του σπηλαίου (95% αίγαγροι, 88% ελάφια, βρίσκονται στην είσοδο και στο βάθος του σπηλαίου, 91% λιοντάρια, 92% βόδια και 88% μαμούθ βρίσκονται στο κέντρο του σπηλαίου. Η συχνότητα αυτή εκφράζει κάποια λογική οργάνωση του χώρου, που μας είναι ολοκάθαρα αντιληπτή. Η τέχνη, καταλήγει ο Λερουά-Γκουράν, προσφέρεται σαν ένα σύστημα γραφής, που η συντακτική αρχή (σύνταξη) είναι η σεξουαλικότητα, που αποκαλύπτεται με την ερμηνεία των συμβόλων.
Στο βασικό του έργο «Η κίνηση του χεριού και ο λόγος», ο Λερουά-Γκουράν, αξιοποιεί τη συνδρομή όλων των κοινωνικών επιστημών  για την ερμηνεία της ανθρώπινης αναπτύξεως στο σύνολό της. Στην εποχή που μαζί με τον άνθρωπο του Κρο-Μανιόν εμφανίζεται και ο «Homo Sapiens», συντελείται μια φυσική μεταλλαγή (απελευθέρωση) της προμετωπικής περιοχής του κρανίου, μεταλλαγή που επέτρεψε την ανάπτυξη του εγκεφάλου και του ψυχικού κόσμου. Από τη στιγμή εκείνη αντικαθίσταται το ανθρώπινο είδος από την ανθρώπινη κοινωνία. Η τεχνική εξέλιξη ξεφεύγει από τα βιολογικά πλαίσια και συνδέεται με την οργάνωση της ομάδος.
Από την όψιμη Παλαιολιθική εποχή και ύστερα εμφανίζεται η πολιτισμική διαφοροποίηση ανάμεσα στις εθνότητες. Η πνευματική και η κοινωνική απελευθέρωση επεκτείνεται στους τομείς της τεχνικής και της γλωσσολογίας. (**) Η τεχνική που το χέρι της έδωσε τη δυνατότητα να υπάρχει, τώρα ξεφεύγει από το δημιουργό της. Τα σύμβολα του λόγου πρώτα ενώνονται με το χέρι στον τομέα της γραφής (χάραξη). Αργότερα όμως αντικειμενοποιούνται με τη μεμβράνη, το κερί, τη μαγνητοταινία. Η βασιλεία των οπτικοακουστικών μέσων των σύγχρονων κοινωνιών αποτελεί, λοιπόν, ένα νέο σταθμό στο μακρύ δρόμο της σταδιακής απελευθερώσεως της Ανθρωπότητας από τους δεσμούς της με το βασίλειο των ζώων.
Τελικά, χάρη στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο άνθρωπος τοποθετεί τη μνήμη του έξω από τον εαυτό του. Όμως η αλλοτρίωση των μαζών, χάρη στην ύπαρξη των μαζικών μέσων παροχής της αισθητικής, περικλείει τον κίνδυνο να παραλύσει τη δημιουργική φαντασία του Ανθρώπου.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
(*) Ο Λερουά-Γκουράν ορίζει/προσδιορίζει την τεχνολογία σαν κοινωνική επιστήμη (και με αυτό τον τρόπο την προσεγγίζει). Η δικαιολόγηση γι αυτή την επιλογή του διαφαίνεται σε διατυπώσεις όπως η επόμενη: «Η ανθρώπινη ομάδα συμπεριφέρεται μέσα στη φύση σαν ζωντανός οργανισμός… Αφομοιώνει  το περιβάλλον της μέσα από ένα παραπέτασμα από αντικείμενα (εργαλεία και όργανα). Καταναλώνει την ξυλεία του περιβάλλοντος χάρη στον πέλεκυ, το κρέας χάρη στο τόξο, στο μαχαίρι, στη χύτρα και στο κουτάλι. Μέσα από αυτό το παραπέτασμα, που παρεμβάλλεται, η ανθρώπινη ομάδα τρέφεται, προφυλάγεται, ξεκουράζεται και μετακινείται… Η μελέτη αυτού του τεχνικού καλύμματος είναι η τεχνολογία. Οι νόμοι της εξελίξεώς του αποτελούν κλάδο της Οικονομίας της Τεχνικής». 

(**) Διατηρούνται οι μεταφραστικές επιλογές αλλά και το ιδίωμα του πρωτότυπου κειμένου. Στο πρωτότυπο κείμενο, άστοχα για τον σημερινό αναγνώστη, με τον όρο "γλωσσολογία" ο μεταφραστής, προσπαθεί να διαχειριστεί την αμφισημία της λέξης γλώσσα (γλωσσικό ιδίωμα/ικανότητα ομιλίας). Σήμερα βέβαια, μετά από δεκαετίες κυριαρχίας της γλωσσολογίας, έχουμε μάθει να ζούμε με αυτή την αμφισημία.

Βιβλία του André Leroi-Gourhan:



 


 

  

Έργα του Leroi-Gouhran André στα ελληνικά:


«Το έργο και η ομιλία του ανθρώπου»
«Οι θρησκείες της προϊστορίας» εκδ. Καρδαμίτσα